Eerdere activiteiten

Open Monumentendag - Dorpskerk IJsselmuiden

Zaterdag 12 september was er weer de landelijke Open Monumentendag. Het thema van de Open Monumentendag 2009 "Op de kaart".

Uiteraard doet de gemeente Kampen ook mee met deze dag. Zij doet dit rond het thema “Kampen op de kaart”. Tientallen monumenten in en buiten de stad zijn geopend.

Zo werden ook in IJsselmuiden rond de eeuwenoude Dorpskerk al jarenlang verschillende activiteiten op Monumentendag georganiseerd. Er is een commissie ingesteld om de monumentendag in IJsselmuiden nog meer aandacht te geven. Zij waren maanden lang bezig met het maken van een programma voor deze dag. De commissie wil verschillende facetten van de geschiedenis van het dorp IJsselmuiden bij de inwoners bekendheid geven. De commissie bestaat uit 3 IJsselmuider bestuursleden van de historische vereniging Jan van Arkel, de heren Jan van Lente, André Westendorp en John Wezenberg en verder uit de leden Thijs Snoeijer (vaste organist), Bertil Brink (koster), Arent Koopman en Henk Verweij. Verder zijn er nog enkele vrijwilligers die helpen bij de diverse activiteiten.

Hieronder wordt een opsomming gegeven van de activiteiten die op zaterdag 12 september 2009 in IJsselmuiden rondom de Dorpskerk op het programma stonden.

Presentaties

* In het Baken, het gebouw direct naast de Dorpskerk, werd een powerpointpresentatie getoond over de vroegere bebouwing langs de Dorpsweg. Er werd met name gekeken naar de situatie rond 1832, het jaar van de eerste officiële kadasterkaarten. Heel aardig om te zien hoe de Dorpsweg er toen uitzag in vergelijk met de huidige situatie. Ook waren er mensen aanwezig die met behulp van de kadastrale atlas digitaal iets konden laten zien van de bebouwing in IJsselmuiden.

* In de consistorie van de Hervormde Dorpskerk werd opnieuw de schitterende video vertoond, met als onderwerp: "Sporen uit het verleden van de Dorpskerk”. Deze video is vorig jaar gemaakt en geeft tekst en uitleg van allerlei bijzonderheden in en aan onze oude Dorpskerk. Deze video die ca. 30 minuten duurt, is de moeite van het bekijken zeker waard!

GPS- ontdekkingstocht

Voor de jeugd was er een educatieve GPS-ontdekkingstocht met de titel: Wandel je Wijs - Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet ... De ontdekkingstocht loopt door de naoorlogse wederopbouwwijk ‘de Zandberg’.

Kinderen gaan zelf op pad met een GPS-apparaat en volgen aan de hand hiervan een route. Zodra ze in de buurt komen van een object komt er informatie op het kleine computerscherm met een opdracht.

Spelenderwijs wordt op deze manier kennis gemaakt met deze wijk en weten de kinderen na afloop de kenmerken van een wederopbouwwijk te benoemen. En dat allemaal met behulp van de modernste communicatietechnieken.

Start- en eindpunt was het verenigingsgebouw de Zaaier (tegenover de Dorpskerk), waar de kinderen de verwerkingsopdracht kort bespreken en aanvullende informatie konden krijgen.

Deze tocht en de moderne verwerkingsvorm sluiten perfect aan bij het thema ‘Op de kaart’! De doelgroep is kinderen van groep 7 en 8 van de basisschool.

Tentoonstelling

* In het Baken, het gebouw direct naast de kerk, was een kleine tentoonstelling over o.a. kaarten, plattegronden, landmeten en het kadaster. Het gaat dan natuurlijk voornamelijk om IJsselmuiden.

In de Dorpskerk zijn diverse oude foto’s en andere voorwerpen te zien.

Bezichtigingen / orgelbespeling

* De Dorpskerk was open voor bezichtiging. Verder regelmatig een orgelbespeling met diverse andere instrumenten. Ook de toren was open om te beklimmen. U staat dan op een ‘hoogtepunt’ waar zo’n 800 jaar geleden al werd uitgekeken naar de komst van vriend of vijand.

* De Rooms Katholieke Kerk aan de Burg. Van Engelenweg is deze dag eveneens opengesteld voor bezichtiging.

Verder zal natuurlijk deze dag ook de historische vereniging Jan van Arkel aanwezig zijn om de vereniging te promoten.

Tot slot…een oproep

Mensen die verhalen en/of oude foto’s bezitten met betrekking tot de Dorpsweg worden hartelijk uitgenodigd deze mee te nemen en ons hiervan deelgenoot te maken. .Ook wil de werkgroep ‘oude foto’s’ van de historische vereniging graag in contact komen met mensen die hun foto’s van IJsselmuiden en Grafhorst (globaal van voor en rond de oorlog) willen laten scannen en zo beschikbaar maken voor het grotere publiek.

Info@hvjanvanarkel.nl

Nu wel warm welkom voor Schokkers

KAMPEN - Zo ongastvrij als de vierhonderd Schokkers 150 jaar geleden door Kampen werden ontvangen, zo warm was zaterdag de symbolische aankomst van hun nazaten op een botter in de haven. "Er stonden wel 150 mensen op de kade te wachten.

Een deel van het Kamper Schokkerkoor stond op de boot, het andere stond in de haven. Iedereen zwaaide naar elkaar. Het was heel sfeervol", stelt Carin Koopman van Cultuurzien, één van de organisaties die de Schokkerdag organiseren in Brunnepe.

Na de opening, waarbij cultuurwethouder Wouter Ruifrok de 'eilandbewoners' al staande op de kade binnenhaalde, ging de Schokkerdag in Brunnepe van start. In een tent op het Begijneplein toonden Aleid Kanis, Nico Klappe en Wim Pleijsier, een diavoorstelling over de eilandbewoners die eind negentiende eeuw noodgedwongen naar Brunnepe verhuisden. Het Schokkerkoor liet, onder begeleiding van accordeonspelers en gekleed in prachtige pakken, zijn mooie klanken over het Begijneplein schallen. De zangers trokken veel publiek, waarvan een kleine groep meeliep met de wijkwandeling van Schokkernazaat Gerard Corjanus. "Ik heb me flink verdiept in de historie van Schokland en ik voel mij een beetje als de eerste asielzoeker in Nederland. Kampen stond niet zo open voor de Schokkers, omdat die bekend stonden als een wild en zedeloos volk. Met de ontruiming in 1859 trok een deel van hen naar Volendam en Vollenhove. Maar het grootste deel kwam naar Brunnepe."

De verhuizing van Schokland was voor veel bewoners een verdrietige zaak. "Eén van hen nam een paar scheppen zand mee voor als hij zou sterven. Dan kon hij in ieder geval nog in Schokkergrond worden begraven." Na de inleiding aan de rand van het Begijneplein, trok het gezelschap afgelopen zaterdag naar het Schokkerhuisje. "Wat veel mensen, ook Schokkers niet weten, is dat hier om de hoek een steegje is waar nog te lezen staat dat het de Schokkerbuurt is."

Schokkers vormden een hechte gemeenschap. Iets wat een luisteraar tot nadenken stemde. "Trouwden ze dan ook allemaal met elkaar?" Corjanus: "Ja, Schokkers trouwden met elkaar. Maar de Rooms- Katholieke kerk had bepaald dat dat niet mocht tot in de tweede graad. Er vond dus geen degeneratie plaats."

Schokkernazaten Siem en neef Wim Zoetebier genoten met volle teugen. Hoe hun familie zich voelde tijdens de ontruiming weten ze niet. Wim: "Daar werd vroeger niet over gepraat. Mijn vader vertelde wel over de boottochten met zíjn vader. Hij was acht en mocht niet naar school. Hij werkte en voer mee naar het IJsselmeer. Als ze dan terug moesten en er stond geen wind, trokken ze met twee man de boot weer terug via het jagerspad."

Annelies Bossink uit Kampen luisterde met glimmende ogen naar de verhalen van Corjanus. "Als kind was ik al gefascineerd door het eiland. Mijn vader nam me er vaak mee naar toe. Ik vond het magisch. Als we door de polder liepen, besefte ik dat we over de bodem van de zee liepen."

Historische vereniging ook op Hyves

Bent u al uitgenodigd om lid te worden van www.hyves.nl ? Grote kans van wel. Dit zogenoemde, online sociaal netwerk, is de laatste tijd aan een enorme opmars bezig en telt inmiddels meer dan twee miljoen vooral Nederlandse leden.

Hyves is een netwerk, net als bijvoorbeeld MSN Spaces en Schoolbank.nl en ontleent zijn naam aan het Engelse, hives, dat letterlijk ‘bijenkorven’ betekent. Omdat de domeinnaam hives.nl al bezet was, hebben de makers gekozen voor een iets andere schrijfwijze. De bedoeling van dit soort websites is om op een eenvoudige manier contact te onderhouden met vrienden en kennissen, maar ook om nieuwe mensen te leren kennen. Via Hyves kun je een weblog bijhouden, foto’s en video’s delen met vrienden en met mensen met dezelfde interesses in contact komen.

Door één van onze leden is enige tijd geleden een speciale Hyves pagina van de Historische vereniging voor de IJsseldelta – Jan van Arkel gemaakt en te bekijken op http://ijsseldeltajvanarkel.hyves.nl.

De IJssel centraal bij HV Jan van Arkel

KAMPEN - De Historische Vereniging Jan van Arkel houdt dinsdag om 20.00 uur een lezing over de IJssel. Gastspreker is de Wim van Pijkeren. De IJssel wordt volgens Van Pijkeren wel de mooiste rivier van Nederland genoemd en volgens hem niet zonder reden.

Hij gaat met de aanwezigen vanaf de IJsselkop bij Westervoort de IJssel af tot voorbij Kampen met fraaie dia's. De lezing is in De Regenboog aan de Broederweg.

---------------------------------------------------------------------------

Wim van Pijkeren te gast bij Jan van Arkel

KAMPEN - Gastspreker Wim van Pijkeren houdt dinsdag 13 januari een lezing bij historische vereniging Jan van Arkel.

Hij gaat vanaf de IJsselkop bij Westervoort de IJssel af tot voorbij Kampen met prachtige dia's. Vanwege stijgende onkosten wordt niet-leden om een bijdrage van twee euro gevraagd. Locatie: De Regenboog aan de Broederweg, aanvang 20 uur.

---------------------------------------------------------------------------

Weerspiegeling van voorgoed voorbij Kampen

KAMPEN - Kampen en Kampereiland behoorden tot de rijkste bronnen voor het een half jaar geleden verschenen boek 'Overijsselse streekdrachten, weerspiegeling van voorbije mode', uitgegeven door de Ijsselacademie.

Logisch dus auteur Wielent Harms morgenavond graag naar Kampen komt om over streekdrachten uit Kampen, ommeland en Overijssel te vertellen.

Wielent Harms heeft in zijn inmiddels als standaardwerk aangemerkte publicatie, de drachten van Overijssel in al haar verschijningsvormen, uitvoerig beschreven. Kampen en zijn omgeving neemt daarbij een prominente plaats in.

Het veldwerk dat Harms gedaan heeft in Kampen en omgeving is zeer omvangrijk geweest. Niet alleen de collectie schilderijen, prenten, kleding en oude publicaties van het Stedelijk Museum Kampen, maar ook die van het Frans Walkate Archief spitte hij uitvoerig door. Van groot belang was ook de toegang tot de belangrijke particuliere kledingcollectie van wijlen Mevrouw Hendrika Holtland.

De laatste draagster van de Kamper dracht, mevrouw Aaltje Hoksbergen-Hoekman kon veel waardevolle informatie verstrekken over het kleedgedrag van de Kamper boeren vrouwen. Veel particulieren, waaronder de families Netjes, Gunnink en van der Wal waren bereid foto's uit familiealbums beschikbaar te stellen. Het kledingonderzoek is vanwege de enthousiaste medewerking uit de bevolking een succes geworden. Helaas kon wegens de omvangrijkheid van het beschikbare materiaal niet alles wat beziens- en wetenswaardig is, worden gepubliceerd en moest er een selectie worden gemaakt.

Door zijn onderzoek kon Harms onder meer een hardnekkig misverstand over de kleding van de Kampereilander vrouwen en de vermeende Zwitserse oorsprong daarvan, uit de wereld helpen. Hoe, dat zal hij morgenavond inzichtelijk maken.

Het boek 'Overijsselse streekdrachten, weerspiegeling van voorbije mode' is te koop bij de Stichting IJsselacademie Molenstraat 2 te Kampen en zo lang de voorraad strekt in de zaal. De avond wordt gehouden in De Regenboog aan de Broederweg 32 te Kampen en begint om 20 uur. Voor leden van de historische vereniging Jan van Arkel is de toegang gratis. Van niet-leden wordt een bijdrage van 2 euro gevraagd.

---------------------------------------------------------------------------

Tanende Taalkringe onder dak bij historische vereniging Jan van Arkel

KAMPEN - De Kamper Taalkringe sluit zich aan bij historische vereniging Jan van Arkel. Leden kunnen bij de eerstvolgende vergadering nog roet in het eten gooien, maar dit wordt door het bestuur van de vereniging onwaarschijnlijk geacht. De Taalkringe, schatbewaarders en voorvechters van het Kampers, verkeert al enige tijd in een impasse.

De aanvoer van nieuwe leden stagneert, bestuursleden zijn moeilijk vast te houden en er bleek verdeeldheid over de schrijfwijze van het Kampers.

Taalkringe-bestuurslid Tomas van 't Zand licht toe: "Kampers valt onder het Neder-Saksisch taalgebied, waarop ook het Kamper woordenboek, een wetenschappelijk verantwoorde uitgave van de IJsselacademie, is gebaseerd. Dat werd niet door iedereen als Kampers aanvaard. Wat niet iedereen beseft is dat het Kampers niet alleen in Kampen leesbaar moet zijn, maar in het hele Neder-Saksische gebied. Men dacht zelf iets aan de taal te kunnen toevoegen." Ook werd het volgens Van 't Zand steeds moeilijker om sprekers te krijgen. "De cursus, waaruit de Taalkringe voortvloeide, liep heel goed. Daarna werd het gaandeweg minder. We hebben ook nog gesprekken gevoerd met vergelijkbare clubs in de regio die beter lopen, maar het mocht niet baten."

---------------------------------------------------------------------------

'Samen een grotere vuist naar gemeente'

KAMPEN; Dat gesprekken met clubs in de regio niet mochten baten was - reden om aansluiting te zoeken bij de liefhebbers van lokale geschiedenis.

Daar werd het telefoontje met instemming begroet. "We zijn een vereniging van 300 leden, veel te weinig in verhouding tot verenigingen in de regio. Wellicht boren we nu een nieuwe markt aan. Voorheen bevond je je niet op elkaars terrein", vertelt André Westendorp van Jan van Arkel. Voorzitter Romke Venema: "Kampen heeft veel verschillende verenigingen. Door samen te werken maak je een grotere vuist richting gemeentebestuur. Bovendien was een aantal leden van de Taalkringe ook al bij ons actief. Al met al genoeg reden voor samenwerking." Jan van Arkel is onderverdeeld in werkgroepen. Het idee is om de Taalkringe in die opzet als zelfstandig onderdeel te laten meedraaien. Westendorp:"Ik zit te denken aan de geschiedenis van bijnamen, daar stikt het hier van. Of gesprekken met de oudere en dialectsprekende generatie opnemen op band."

Venema: "Er moeten wel een paar mensen zijn die het reilen en zeilen bewaken en het liefst ook eentje bij ons in het bestuur. Dat zijn praktische afspraken die we nog op elkaar moeten afstemmen."

---------------------------------------------------------------------------

Oude kolk wordt in ere hersteld

IJSSELMUIDEN - André Piederiet zal vanavond een dia-lezing verzorgen waarin het werk van de Kamper schilder-tekenaar Dirk Boele (1778 - 1846) centraal staat.

Boele maakte vele tekeningen van de mooiste plekjes van IJsselmuiden, zoals de omgeving van de Zandberg, Oosterholt en vooral van De Plas.

Het is toevallig dat deze lezing samenvalt met de herontdekking van de oorspronkelijke kolk op de plaats waar binnenkort met de bouw van het eerste landhuis wordt begonnen.

Op het terrein tussen het woonhuis van wethouder Jan Wieten en de Plasweg worden door bouwbedrijf De Gilden, twee landhuizen gebouwd. Met de bouw van het eerste landhuis is inmiddels een begin gemaakt, maar de bouwers stuitten al gauw op de aanwezigheid van een oude kolk. Deze kolk maakte in vroegere eeuwen deel uit van meerdere ondiepe kolken die de achterkant vormden van een hoger gelegen gebied van oud- IJsselmuiden. Een gebied dat werd aangeduid als de Zeven Heuveltjes.

Achter de zeven heuveltjes lag een laag gelegen gebied dat De Plas werd genoemd, een naam die nog in gebruik is als De Plasweg. Een en ander is uitgezocht door de vroegere directeur van de Kamper Dirk van Dijkschool, André Piederiet maar al geruime tijd woonachtig aan de Bergweg, vlak bij De Plas.

Tot aan het begin van de vorige eeuw was deze kolk nog ongerept, daarna werd de kolk gebruikt als stortplaats voor huisvuil. Tevens gebruikte wijnhandel Siebrand de kolk als spoelplaats voor het lege fust. Zijn opslagplaatsen stonden aan de Bergweg vlak bij de oude kolk. Dat gebeurde in de dertiger jaren van de vorige eeuw. Toen de kolk bijna gedempt was dekte tuinder Wieten de kolk af met een dikke laag zand, verkregen bij de egalisering van zijn tuinderij. De voormalige kolk was toen uit het zicht verdwenen.

Bij de grondwerkzaamheden, nodig voor de bouw van het nieuwe landhuis kwam de inhoud van de kolk tevoorschijn. In de afgelopen weken werd de kolk uitgegraven. Binnenkort wordt de troep naar een vuilverwerkingsbedrijf afgevoerd en komt de oude kolk in al zijn glorie te voorschijn. De kolk wordt dan ook een onderdeel van de tuin die rond het riante landhuis zal worden aangelegd.

Dirk Boele, onderwerp van Piederiets lezing, was ondermeer getuige van de watersnoodramp van 1825 en heeft daarvan veel op tekeningen vastgelegd. Aan de hand van deze tekeningen is een duidelijke reconstructie te maken van de situatie aan De Plas. Voor 1825 liep de waterkering van de Zuiderzee veel zuidelijker maar na de doorbraak die aan de Plas twee diepe kolken achterliet, werd het huidige dijktracé aangelegd waardoor de beide kolken binnendijks kwamen te liggen.

- Lezing André Piederiet voor historische vereniging Jan van Arkel; De Zaaier, vanavond, aanvang 20.00 uur.

---------------------------------------------------------------------------

DE HISTORISCHE VERENIGING VOOR DE IJSSELDELTA - JAN VAN ARKEL

Kerkelijk Ijsselmuiden vereeuwigd

In het boek 'Kerk aan de overkant' staan veel foto's die nog niet eerder zijn gepubliceerd. Boven is de familie Westendorp te zien, daaronder staan onder andere de dorpskerk en het dorps schooltje afgebeeld.

IJSSELMUIDEN/GRAFHORST - Westendorp deed zijn mond niet open als de organist een gezang inzette. En Meijer was de eerste kerkelijke dissident van Ijsselmuiden. Hij ging als eerste naar de gereformeerde kerk - in Kampen. In het boek 'Kerk aan de overkant' van de in juli dit jaar overleden auteur Hommo Reenders wordt de kerkelijke geschiedenis van de gereformeerden in Ijsselmuiden en Grafhorst beschreven. „Het boek is niet alleen voor mensen met een kerkelijke binding bedoeld", vertelt bureauredacteur Jeroen Kummer van de IJsselacademie Kampen. Ook goed leesbaar voor niet-kerkelijken die een binding hebben met Ijsselmuiden of Grafhorst. „Reenders schetst de kerkelijke geschiedenis, maar vertelt tussen de regels door over de geschiedenis van Ijsselmuiden." Veel mensen zullen de personen kennen die in het 272 pagina's tellende boek naar voren komen, denkt Kummer. „Het boek is menselijk en herkenbaar. Vertrouwd, zou je kunnen zeggen." In 'Kerk aan de overkant' staan historische foto's, recente illustraties, maar ook nog nooit eerder gepubliceerde afbeeldingen. Verder staan er in het boek portretten van gewone dorpelingen. Eén van hen is meneer Westendorp. Hij weigerde bijvoorbeeld gezangen te zingen in zijn kerk. Kummer: „Juist deze dingen maken dat het boek dichtbij de belevingswereld van de inwoners staat." De naam van het boek kan je op twee manieren opvatten. Vroeger moesten veel mensen uit Ijsselmuiden naar 'de overkant' - van de IJssel - om naar de gereformeerde kerk in Kampen te gaan. Ijsselmuiden had alleen een hervormde kerk. In 1929 kreeg IJsselmuiden eindelijk de kerk waar menig inwoner op wachtte. Nu konden de mensen in Kampen 'de kerk aan de overkant' zien.

Kerkscheuringen zijn per definitie een voedingsbodem voor spanningen tussen gelovigen. Het boek haalt de eerste breuk op het protestants kerkelijk erf aan: de kerk-scheuring van 1834. Ijsselmuiden had alleen een hervormde dorpskerk, terwijl de behoefte aan een conservatievere geloofsbeoefening toenam. Eerste schaap over de dam: meneer Meijer. Hij was begin negentiende eeuw de eerste en gerelange tijd de enige IJsselmuidenaar die de hervormde kerk vaarwel zei. Hij zocht zijn heil in de gereformeerde kerk in Kampen.

'Kerk aan de overkant. Gereformeerden in IJsselmuiden en Grafhorst'

• In 'Kerk aan de overkant. Gereformeerden in IJsselmuiden en Grafhorst' schetst kerkhistoricus Hommo Reenders een beeld van anderhalve eeuw protestants kerkelijk leven in IJsselmuiden en Grafhorst. Die geschiedenis was niet eerder beschreven.

• Het was een race tegen de klok, maar bleek een verloren zaak: de ernstig zieke auteur Reenders kon de publicatie van zijn boek niet meer meemaken. Hij overleed op 15 juli dit jaar.

Drieënhalf maand later is zijn boek uitgebracht. • De IJsselacademie heeft ervoor gekozen om het manuscript precies zo te laten zoals het door Reenders was aangeleverd. Wel is er gecontroleerd op spelling en op de namen van de personen die in het boek voorkwamen.

• Wil Reenders-Van den Berg, echtgenote van de overleden auteur, krijgt vandaag het eerste exemplaar van 'Kerk aan de overkant' overhandigd.

• Vanaf morgen is het boek te koop bij boekhandels en bij de IJsselacademie in Kampen.

De Open Monumentendag van 2009 heeft als thema Op de kaart. Dat betekent aandacht voor allerlei soorten kaarten, voor landkaarten, topografische kaarten, uitbreidingsplannen en andere stedenbouwkundige kaarten en de monumenten die daarop zijn afgebeeld. Die monumenten zijn vaak markante gebouwen, gelegen op een bijzondere of bepalende plek, en veelal onderwerp van stadsgezichten, gravures, ansichtkaarten of andere kunstwerken. Met het thema Op de kaart is er veel aandacht voor stedenbouw en wordt de relatie gelegd tussen het gebouw en zijn omgeving.

Net als 150 jaar geleden kwamen de bewoners, nu vertegenwoordigd door hun nazaten, van Schokland zaterdag per botter aan in Kampen.

foto Freddy Schinkel

Bij de bouwplaats voor twee landhuizen langs de Grafhorstweg in IJsselmuiden is bij toeval een kolk ontdekt. Deze wordt in ere hersteld. Tot die tijd oppassen geblazen: drijfzand!

foto Sacha Wunderink

OVERIJSSELSCHE CANONCOURANT

Overijssel heeft een primeur met de eerste canoncourant van Nederland. De Overijsselsche Canoncourant verschijnt in het kader van het project canonvanoverijssel.nl en zal drie keer per jaar aan betrokkenen verzonden worden. De courant verstrekt

nieuwtjes en wetenswaardigheden over het canonproject in Overijssel. Het e-magazine wil de geneugten van de moderne digitale mogelijkheden combineren met gedegen berichtgeving voor de Overijsselse geschiedbeoefenaars.

Overijsselsche Canoncourant nr1 maart.

Op 13 april 2010 gaf Ed van Thijn, oud-burgemeester van Amsterdam en oud-minister een lezing in 'de Regenboog' over zijn ervaringen als kind tijdens de periode in de WOII.

De heer en mevrouw van Thijn werden 's middags ontvangen door burgemeester Koelewijn, kregen een rondleiding door de stad waarna een diner volgde.

Door de Joodse afkomst van meneer van Thijn moest hij een paar jaar onderduiken.

Dit angstige traject begon voor hem in kamp Westerbork in 1943 en eindigde daar uiteindelijke ook weer in 1945.

In die tussenliggende periode heeft hij zich op 18 verschillende adressen schuil moeten houden.

Hij vertelde over hoe hij als tien jarig jongetje, na verraad, opgepakt werd.

Over deze periode heeft hij het boek " Het verhaal en daarna" geschreven, wat tijdens de pauze, gesigneerd door hem, gekocht kon worden.

Al met al een geweldige mooie avond waar we als vereniging met veel plezier op terug kunnen kijken.